KARNE GÜNÜ

Uyandım, mutluydum. Okul bitiyordu, bugün karne alacaktım. Giyindim, yola koyuldum. Sokakta in cin top oynuyordu. Arabalar geçmiyor, bir kişi bile gözükmüyor, tüm pencereler kapalı, etrafta miyavlayan bir kedi bile yoktu. Okul gözüme ilişti, iri yapılı, pembe bir şatoyu andırıyordu. Oraya giderken az korkmadığım gün olmadı. Bir gün yazılı olur, bir gün inkılapçı sözlü yapar. Gitmek istemediğim zamanlar da çoktu. Yol hemen hemen bitmişti, servislerinden inen kediler içeri tıkışıyordu. Bende girdim içeri. Öğrencilerin yüzünden telaştan ziyade sevinç okunuyordu. Karnelerini alıp evlerine gideceklerdi, bazıları ise belki karnelerini alıp internet kafeye gidecekti. İçeridekilerin çoğunluğu serbest, okul üniformasız gelmiti. İçime bi kurt düşmüştü: Acaba bu kadar kişi arasında birkaç kişi, aralarında bende dahil, diğerlerinin arasında ezik duruma düşecekmiydim. Tüm arkadaşlarım, birkaç kişi haricinde, en temiz, en yeni, en şık elbiselerini giymiş, okula farklı bi renk katıyorlardı. Kimse yoktu bizim sınıftan. Bende birkaç kız arkadaşlarımın yanına gidip, orada öylece birkaç erkek arkadaşımın gelmesini beklemeye koyuldum; tabii ki yanımdakilerin hâl hatırını sorduktan sonra. Uzuncaaaa bir bekleme olmuş gibiydi. Sonunda birkaç kişi gelip sohbete koyuldum. Aldığım haberlere göre karneler 4 saat sonra dağıtılacakmış OHOHOOOOHO. Neyse sınıfa çıkardılar bizi. Bekle bekle, baktık vakit geçmiyor, bizde çıkardık kağıtları, yapıştır pis yediliyi. Oyna anam oyna, vakit geçmiyor. Topladık sınıfı haydi KALOF' a. Pekru başlarda param yok diye gelmiyordu, fakat benim onunda parasını vereceğimi söyledikten sonra kabul etti. Oysa kendi paramı bile karşılayamayacağımından haberi yoktu. Hele bi gelsinde verenler bol olur. Eeeh Pekrusuz olmaz. Son zamanlarda bizim en büyük zevkimiz olan KALOF, gerçekten kaliteli, zevkli, silahlı bir oyundu. (BU TANIMI YAPMAMIM AMACI SINIFTAKİ KIZLARIN BU OYUNU ÇOK MERAK ETMESİDİR). Hatırladığım kadarıyla sekiz kişiydik. Daldık kafeye hepimiz bi masaya. Yesss. Güzel geçmişti hemde harika. Başlarda biraz isteksizdim ama daha sonra istekli oynayınca harikalar yarattığımı söylemeden geçemeyeceğim. Takım olarak kazanmıştık Ertan'a karşı :D Durumu berabere getirdiğimizide Deniz' in yüz ifadesi ve el kol hareketleri görülmeye değerdi. Her zamanki gibi gözünü başka yere dikip, ağzına her gelen lafı söylemesi ve yaptığı el - kol hareketleri oyunumuzun en zevkli anlarından biriydi. En sonunda durumu 4 - 3 getirip kalkmıştık. Karne vaktiydi, okula koyulma vaktiydi. Okul ilk geldiğim zamanki gibi kalabalık görünmüyordu. Herkes içeri kendi sınıfına tıkışmış, karnelerini bekliyordu. Biz de sınıfımıza çıktık. İnmemizle çıkmamız bir olmuştu. Aşağıda sıraya girip sonra alacaktık korkulu kağıdımızı. İndik, yarım saat konuşma ve tören. Tekrar çıktık. Karnemizi almayı umut ediyordum, bunca yorucu inişli çıkışlı kısa yolculuktan sonra. Umarım karnelerimiz de böyle inişli çıkışlı olmaz. Sınıf karnelerini bekleyen 56 çift gözle dolmuştu(GÖZLÜKLERİ DAHİL ETMEDİM). Esra hocamız elindeki karneleri, birkaç kişinin aldığı belgelerle birlikte tutuyordu. Önce belgeleri dağıtacağını söyledi. Dağıttı, her zamanki gibi teşekkür belgesi almıştım(LİSE HAYATI BOYUNCA. YOKSA İLKÖĞRETİM DE HEP TAKDİR :D). Arkadaşlarımın birşey alamaması beni yanlarında mahcup bırakıyordu. Ama çalışan alırmış..
İŞTE BÖYLE GEÇMİŞTİ KOSKOCA BİTMEK BİLMEYEN BİR KARNE GÜNÜ