Başlık Bulamıyorm..

Yazamıyorum..! olmuyo. elime her kalemi aldığımda tükendiğimi anlıyorum çünkü ne kadar boş olduğumu kendimi yetiştiremediğimi ve kaybetmiş olduğumu.

unutmak istediklerimi unutuyorum ama sanki seneler boyu aynı yerde asılı bir tabloyu çıkarmış gibi duvardan yerinde izi kalıyor.duvara her baktığımda sadece o kara tablo geliyor aklıma duvarın beyazlığını görmüyorum bile. usta bir tiyatro oyuncusu gibi seyircileri görmeden yaşıyorum boş bi sahnede oysa binlerce seyirci izlemekte beni ve yanımda onlarca oyuncu daha.ama sanki yalnızmışım gibi ağlıyorum,yanlışmışım gibi gülüyorum.
soğuk bir taşa dokunuyor ellerim o an aşkı yakalıyorum . içimde sıcak bir duygu kıpırdıyor onunle birlikte bir sürü kara leke. bir halıyı odanın içine silkelemek gibi halıyı temizlemek uğruna btün pisliği odaya yayıyorum. suyla temizlemeye çalışıyorum her tarafı çamura buluyorum. ve ellerimi çekmem bir oluyor manzarıyı fark etmemle.ellerimin kanadığını görüyorum. ve boş kalan duvarımı kırmızıya boyuyorum odamın kapısını kitleyip çıkıyorum bütün sihirli kelimelerimi içerde bırakarak.
Yazamıyorum..! her harfle yaralarımın kabuklarını kaldırıyorum çürümeye yüz tutmuş vucudum artık eskisi kadar acımasada. ayaklarım bihaber kafamdan geçenlerden sürekli yürüyor nereye gittiğini bilmeden çıkmaz bir yola girişim daireler çiziyorum.
birden gözlerimi yeşilliklerin içinde açıyorum, gökyüzü mavi rüzgar hafif ve sıcak saçlarımı tarayıp esiyor. uzanıyorum hayat ağacımın gövdesine üzerimde beyaz bir elbise ve yalvarıyorum beni sabırla izleyen seyircilere artık beni bir avuç toprağa dönüştürsünler diye.
küçük bir çukuru layık gördüler bi kocaman yüreğime. içine yattığımda sonsuz bir huzurbuluyorum.ilk toprağı attılar üzerime ve o an herşey kararıyor veson sahnemde duvarda kalan tablo izini doldurabilecek şeyi buluyorum ""kendimi""






ya daha ilk denemem bunun içinn yorumlarıı fazla kötü yazmazsanız sevinirim =)