İLK TENEFFÜS

"Aah dostum demek iyileştin." der ve o çok özlediği arkadaşına sarılır.  "Yeniden hoşgeldin aramıza" der.
"Sağol dostum. Nasıl gidiyor hayat? Bensiz pek farkı var mı?" der kısa boylu, göbeği dışarı taşmış, gözlüklü genç.
"Hiç sorma, sensiz de hayat çekilmiyor bea." diye geçiştirdi. Birlikte sınıfın kapısından içeri girerler.
   O sırada en az beş kişi arkadaşları Doğuş' un üstüne çullanırlar. Selamlaşmalar, nasılsınlar denildikten sonra geri dönmesine sevinen Doğuş sırasına oturur. Anlaşılan sınıfında çok sevilen biriydi. Aslında okula gelmediği çok belliydi. Uzun süreden sonra üç beş günlük sessiz bir ders işleyerek kafayı dinlemişlerdi. Fakat artık eskiden olduğu gibi gürültülü, cinnet geçiren öğretmenler ve onların gürlemeleri geri dönmüştü.

   O zamana kadar "dostum" deyip bağrına bastığı Burak, Doğuş'un sınıfa geri dönmesine en çok sevinen kişi gibi gözüküyordu. Uzunca konuşmalar, koyu sohbetler, şakalaşmalar, anılar daha ilk dersten başlamıştı. 

   İlk ders işte böyle bitmişti. Konuşmaya devam ediliyor. Bende oraya gittim. Her zamanki gibi konu futboldu. Dinlemeye koyuldum. Piyasaya yeni çıkmış menajerlik oyunundan bahsediliyordu. Eleştiriler, yorumlar, övmeler söz gelimi havada uçuyordu. Konuştuk ta konuştuk.

   İkinci dersin boş olduğu haberi bizi havalara uçurmuş, çığlıklar attırmıştı. Hemen dışarı çıkıldı top oynamaya. En son ben indim bahçeye. Neden olduğunu anlamadım ama Doğuş' u beş, Burak' ı üç kişi tutuyordu.İkisi birbirlerine azgın bir boğa gibi saldıramaya çalışıyor,küfürler havada uçuşuyordu. Hemen olayı izlemeye koyuldum. Birbirlerini çok ağır küfürlerle ezmeye çalışıyorlardı. Doğuş kendisini tutan beş kişiden sıyrılarak karşısındaki en iyi arkadaşı olan (bu olaya kadar) Burak' a doğru tekmesi havada askıda kalmış bir şekilde uçtuğunu gördüm.... Geçmiş olsun. Evet geçmiş olsun Burak. Bu hissi kimse yaşamak istemezdi.....

Bende böyle birşey yazayım dedim.