18 Ocak 2009 Pazar

Colin' den Bi Bölüm Yazayım Dedim

....................................................................................................................................................................

" Sana iyi haberlerim var Colin." dedi Lewis her zamanki gibi koltukta oturup yanındaki Colin'e.
" İyi mi? Ne gibi?" diye sordu Colin. Hiç meraklı görünmüyor gibiydi.
" Artık asanı kullanabilirsin." deyince Lewis, Colin hemen ayağa fırladı ve sevinç çığlıkları atmaya başladı. Biran aklının bir köşesinden oynamakta geldi ama bunu yapamayacağını biliyordu. Çok heyecanlı bir şekilde "Peki nasıl oldu bu? Daha dün izin vermiyordun." diye sordu. Derin derin nefes almaya başlamıştı.
" Akşam amcanla konuştum. Sana kullanma izini vermediğini duyunca küplere bindi. İzin vermemi istedi. Bende birşey diyemedim."
" Amcamı seviyorum yaw, aynı kandan olduğumuz nerden belli."
" Asanı sakın ola dışarı çıkarma Colin. Okula götürme. Bak bunları da amcan söyledi ona göre."
" Tamam önemli değil oralar. Zaten okula neden götüreyim ki. Ben işimi odamda da görürüm. Ama birşey soracağım. Geçen sefer denediğimde başaramamıştım, neden?"
" Seni rüyalarında daha dikkatli olduğunu sanıyordum Colin. Buraya eğlence için geldiğini tekrardan bildirmek isterim. Burdaki amacın sihire ön hazırlık yapman. Yani burada eğitim için bulunuyorsun." Colin bu laflardan sonra mahcup olmuşa benziyordu. " Ama yine de söylüyorum. Asanı kürene dokundurup GİBSİLES diyeceksin. Ama senin ilk dokunduruşun olduğu için biraz uzun tutman gerekecek." Colin başını evet anlamında salladı.
" Hadi bakalım Colin kolay gelsin."

....................................................................................................................................................................

Colin uyanmıştı. Dolabının üstündeki saatine baktı. Okul vaktiydi, ayağa kalktı ve üstünü giyinip aşağı indi. Annesi her zamanki gibi kahvaltı hazırlıyordu. Karen masada oturmuş birşey yemiyordu. Dün dişini çekmişlerdi. Colin mutfağa girip selam verdi, günaydınlaştılar. 
"Anneciğim bugün okula gitmesem olur mu? Sınavlar bitti, dersler boş geçer. Ben sadece karne günü gidip karnemi alsam da yeter." dedi ve annesinden gelebilecek cevabı bekliyordu. 
" Sen bilirsin oğlum. Eğer dediğin gibi derslerin boşsa gitmenin bir anlamı yok." dedi. Colin beklediği cevabı almıştı. Şimdi odasına gidip asasıyla sihirler yapabilecekti eğer becerebilirse. Çok heyecanlıydı. Annesine çok teşekkür edip odasına doğru fırladı. Annesi ise arkasından; 
" Oğlum bu ne acele. Otur kahvaltını yap." Ama Colin iştahsızdı, daha sonra yapacaktı. Çıktı odasına ve girdi içeri. Yatağının yanındaki küçük komidine uzanıp en son çekmeceyi açtı. Evet oradaydı. Aldı eline. Kalbi küt küt atmaya başlamıştı bile. Küre de masanın üstündeydi. Daha önce bu küreyi sıradan bir süs olarak biliyordu. Fakat şimdi hayatını da değiştiren bu küreydi. Asasını aldı ve ona değdirdi. Hiçbirşey hissetmedi. Büyülü sözleri söylemeye koyuldu. "GİBSİLES" ......................

7 yorum:

Azad dedi ki...

Hacılar nasıl heyecanlı mı? beğendiniz mi?

golgi cisimciği dedi ki...

şu colin de bi büyü yapamadı,yapsa da kurtulsak...

güzel bir anlatım olmuş bunun dışında.:D

yigit41 dedi ki...

Colin bizi tavşana çevir :D:D

Azad dedi ki...

Tavşana mı? Neden? Maymuna çevirsin.

Adsız dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Adsız dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Adsız dedi ki...

özgür basın istiyoruz ...