6 Haziran 2009 Cumartesi

Çırılçıplak

Çırılçıplak uzanıyorum yatağımda
Üzerimi örten tek bir örtü bile yok
Soğuk hava esiyor pencerenin aralık kısmından
İşliyor bedenimin her zerresine

Yine seni düşünüyorum her gece olduğu gibi
Karanlık odamı aydınlatan ışık oluyorsun yastığımda
Gülüşün silinmiyor gözümün önünden
Sesin hala kulaklarımda

Yine seni görüyorum tatlı rüyamda
Gülmüyorsun bana, arkanı dönüp gidiyorsun
Uyanıyorum terler içinde gerçek dünyaya
Yine kabus olmuştu en tatlı rüyam

Sabah oluyor yine aklımdasın
İçimde beni kemirip duruyorsun
Bu işin sonucunun nereye varacağı belli
Acıya verir son, son vermek hayatıma

Örtmeyin üstümü bırakın çıplak kalsın
O beni böyle bırakmıştı, yaşamımdan yoksun
Serin hava esmeye devam etsin
Zaten tek tesellim o olmuştur hep benim

7 yorum:

Röbia dedi ki...

sonunda duygu yoğunluğu bozulmuşş: pek anlamam şiirden ama öyle geldi bana diğer türlüü güzel

golgi cisimciği dedi ki...

bazı anlatım bozuklukları dışında ben çok beğendim şahsen hacı

Azad dedi ki...

saat gecenin biri karanlık bir ortam ne yazdığımı bile göremiyom. sabah kalkıp baktığımda yazılar birbirine girmişti. zar zor ayırabildim

Adsız dedi ki...

bence gayet güzel abi bravo :D

Azad dedi ki...

saol Mete

golgi cisimciği dedi ki...

bana saol yok mu lan:S

Azad dedi ki...

Sana da saol hacı